Eurovisie songfestival 2009

Eurovisie is voor muziekliefhebbers – of voor critici zoals mij – het ideale geschenk op aarde. 3 avonden kunnen wij met plezier – of is het tegenwoordig met tegenzin? – ons voor de tv leggen. Zitten hoeft al lang niet meer, want al liggend zien we evenveel als zittend. – en zullen we niets belangrijks missen -.Erg hoogstaand kunnen we het niet noemen. Maar elk jaar proberen we de parels tussen de kwallen te ziften.

Eurovisie songfestival is al lang niet meer wat het vroeger was. Die zever horen we al jaren voorbij passeren. Dat is toch logisch? De mensen van 50 jaar geleden droegen toch ook niet dezelfde kledij als nu? Het leven evolueert. Muziek ook. Gelukkig maar – denken sommigen -, anderen blijven luisteren naar hun oude vinyl plaatjes. Aan hen die dat nog doen: luister, maar kraak niet constant de huidige muziek af.

“Dat u niet kan evolueren ligt niet aan de muziek, maar enkel en alleen maar aan u!”

Ik blijf steevast kijken naar het Eurovisie songfestival. Er zijn jaren bij waar het meer om “show” draait dan om het liedje, maar dit jaar was er in feite weinig show. Het merendeel had een vreselijke act. Eigenlijk om van te huilen. De zanger en zangeressen konden dit jaar wel goed zingen, maar waarom laten ze dan iemand winnen die het nét niet kan? Ja, ik ben verbouwereerd dat Noorwegen gewonnen heeft. Nog voor ik een oordeel kon vormen, was Noorwegen al tot topfavoriet uitgeroepen. Dat Hadise niet zou winnen, was al vrij snel duidelijk. Ze had een goed nummer, een goede act, ze zag er goed uit – tja -, maar ze had niets meer dan dat. Er waren er nog die aan deze eisen voldeden. Je moet opvallen, in dit geval een knappe jongen zijn die een beetje viool kan spelen. Man man man. Het moet de eerste keer zijn dat ik helemaal niet akkoord kan gaan met de winnaar. Waar is het toch misgelopen? Zelfs met nummer 2 kan ik niet akkoord gaan. Een schattig mooi prinsesje met lange blonde lokken in een blauw – niet flaterend – kleed met een engelenstem. Heeft u ook het nummer gehoord?

Eurovisie songfestival blijft toch leuke ontspanning. Je maakt op een paar uren tijd “kennis” met bepaalde landen en hun muzieksmaak. Landen als Israël, Bosnië en Herzegovina en Armenië behouden hun eigen muziek en zingen steevast in hun eigen taal. Dat zou verplicht moeten worden! Waarom wilt iedereen (13 van de 25 landen = 52%) persé zingen in het Engels. Mijn engels is helemaal niet goed, maar sommige zanger(es)s doen het nog slechter! (Of moet ik hier Ruslana – de winnares van 2004- vernoemen?)

Anwyay. De prijzen voor dit jaar gaan naar:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s