ça va

Ik ben een leugenaar. Een tijdelijke leugenaar, want ik haat liegen. Op de vraag “hoe gaat het?” heb ik de laatste weken het meest gelogen. Om niemand zorgen te geven – want iedereen heeft er tegenwoordig genoeg – heb ik altijd steenvast “ça va” geantwoord. Nooit heb ik de moed gehad om “miserabel” uit te spreken. Ik zie de gezichten al zo voor mij. “Wat is er? Is er iets gebeurd?”. Nee, laat maar. De meeste mensen stellen deze vraag enkel maar uit gewoonte. De rest uit beleefdheid. Ze verwachten niet dat je “slecht” zegt. Eigenlijk zijn ze er ook niet geïnteresseerd in. Enkel bij positieve zaken willen ze alles weten. Dan zijn ze zo nieuwsgierig. Onbeleefd nieuwsgierig. “Hoe komt het?” “Aléé ne jongen ontmoet – en waar woont hij? hoe oud is hij? En hoe was jullie eerste afspraakje”. Ja inderdaad. Aasgieren zijn het.

Van het moment dat je een iets wat negatief antwoord op tafel gooit, krabbelen ze terug. Ze verzinnen wat. “Ik moet naar euhm een vergadering” of ze krijgen ineens telefoon. De ganse dag negeren ze je. En pas als het effectief weer beter gaat, komt die stomme vraag weer boven drijven: Hoe gaat het? Rot op, denk ik dan.

Mensen denken met deze vraag vriendelijk over te komen. Maar niets is minder waar. Als je niet wilt dat ik “slecht” antwoord, stel ze dan niet. Maar aangezien niemand uit mijn omgeving deze blog leest, heb ik mijn voorzorgen al genomen. Ik heb gelogen en altijd maar “ça va” gezegd. Maar ik voel me niet goed bij liegen. Ik haat leugenaars en dus heb ik mij weken aan een stuk slecht gevoeld. Schuldig. Maar tegelijkertijd heb ik mijn geest gesust met het feit dat ik niemand tot last ben geweest.

Niemand heeft last gehad van mijn verdriet. Ik heb niemands tijd gebruikt. Ik heb jullie allemaal met rust gelaten.

En laat me nu dan ook maar met rust.

Met mijn verdriet. Maar “ça va”, dat gaat wel over.

Advertenties

2 thoughts on “ça va

  1. Ik herken me helemaal in dit stukje tekst. Ik voel me niet goed maar als men me vraagt “hoe gaat het” zeg ik ook gewoon “goed”, “alles in orde”. Mensen verwachten nu eenmaal niets anders.

  2. Bedankt voor je reactie! En in jouw situatie kan ik het nog beter begrijpen. Het is eigenlijk triestig dat ik niet de enige ben. Het is gewoon triestig om te zien dat niemand echt geïnteresseerd is! Maar ik volg vanaf nu je blog…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s