Fin(e)

Heel even had ik (weer) de vreselijke gedachte om deze blog op te doeken. Weet je wel. Je plaatst een bericht waarin je iedereen bedankt, je verzint dat je een andere hobby hebt gevonden en zegt vaarwel. Koeltjes. Alsof je nooit iets anders hebt gedaan. Jammer genoeg is dat ook de waarheid. Het scheelde niet veel of deze blog was zo snel verwijderd als hij opgestart is geweest. Maar om één of andere reden is hij er nog. En ik ook.

Ik ben het zo gewoon om alles vaarwel te zeggen. Het is zo’n gemakkelijke weg. Niet de beste weg, maar de gemakkelijkste en snelste weg. Je plaatst gewoon een bord “onderbroken” en iedereen slaagt een andere weg in. Niemand is echt curieus of de weg nu echt onderbroken is of niet. Natuurlijk niet! Het is maar een verzinsel.

Maar ik blijf bang. Bang dat ik dat gevoel van “afscheid nemen” niet achter mij kan laten. De obsessie is er, maar de verleiding is nog veel grootser. Het is allemaal in handbereik, ik moet enkel maar op een knop drukken en het is voorbij. Allemaal. Soms hoop ik dat al die knopjes verbonden zijn aan mijn eigen lichaam. Dat ik toevallig mijn eigen zo zou kunnen uitschakelen. Want van mij hoeft het allemaal al lang niet meer.

En dus blijf ik nooit ergens lang. Bang om omvergelopen te worden door mensen die geen rekening houden met mensen die soms vastgeroest zijn. En dus zoek ik elke keer mijn spullen bijeen, kijk nog eens achterom en sluit de deur achter mij. Zo verliet ik in volgorde MSN, het forum van Kamelot, het forum van Rhapsody, Facebook, Twitter, Facebook (opnieuw) en ooit misschien deze blog. Weglopen is het gemakkelijkste, maar tevens het meest pijnlijke.

En dus blijf ik hier maar, voor eventjes. En mocht ik morgen er ineens niet meer zijn.

Ik dank u voor uw tijd.

Advertenties

3 thoughts on “Fin(e)

  1. Je lijkt ongelukkig te zijn, is dat ook zo? Waarom registreren op sociale netwerk-sites om er dan weer vandoor te gaan? Naar wat ben je eigenlijk op zoek dat je blijkbaar maar niet vindt? Heb je geen vriendinnen/vrienden?

  2. @tleven: deze blog is een serieuze uitvergroting van wat er in mijn hersenen afspeelt. Gelieve de blog dan ook niet al te serieus te nemen 😉

    Ik heb me bij facebook geregistreerd omdat ik enorm curieus ben. Ik wou eventjes piepen waar iedereen mij maar mee lastig bleef vallen. Toen ik effectief mij geregistreerd had, zag ik er het nut niet van in.

    @Daan Buckinx: dank je wel!! Ik doe mijn best, maar beloof niets.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s