Teleurgesteld

“Ben je nu niet teleurgesteld?”, vroeg hij mij nadat onze afspraak voor het weekend net geannuleerd was. Ik antwoordde niet en dacht dat ik hem zo wel duidelijk kon maken dat ik dat wel was. Maar hij is een man. En voor hen zijn onze woorden net raadsels. Ze denken dat ze de woorden nog in de juiste volgorde moeten plaatsen.

Nu wacht ik tevergeefs op een mailtje van hem hoewel hij de laatste was die geantwoord had. De bal ligt nu in mijn kamp, maar ik doe alsof ik hem niet zie liggen. “Ik ben moe”, verzin ik tegen mezelf en blijf bij gevolg gezellig in mijn stoel zitten. “Hij moet maar met iets anders gooien dan een bal”, probeer ik mezelf te sussen. “Ja, met een steen, een schoen of een fles ofzo”, proberen de stemmetjes in mijn hoofd mij te overhalen om toch maar geen teken van leven te geven.

Ik speel het spel verkeerd. In plaats van gewoon te antwoorden op zijn vraag, creeër ik nieuwe vragen voor hem. Voor mij is dat geen probleem. Ik hou van mysteries, raadsels, spelletjes en zeker met hem. Want hij is tegenwoordig mijn favoriete hoofdrolspeler. En zeker omdat hij dat nog niet beseft.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s