Ijskoningin

De wil om ijskoningin te worden was zo groot dat ik het uiteindelijk ook geworden ben. Gevoelens bevriezen nog voor ze de buitenlucht kunnen betreden. De gevolgen zijn niet enkel voor de mensen rondom mij, maar ook bij mezelf.

Gevoelens die op geen enkele normale manier geuit kunnen worden zorgen voor conflicten. Innerlijke conflicten. Het is mijn geest dat zich op die manier  stilaan loskoppelt van mijn lichaam. Mijn gedachten vinden geen uitweg meer. Ze worden niet meer omgezet in daden, maar ze blijven gewoon vast te zitten in mijn hoofd. Voorlopig is er plaats genoeg, maar voor hoe lang nog?

Mijn geest wil zoveel. Ik wil zoveel. Ik zou graag tegen hem willen zeggen dat ik gevoelens voor hem heb, dat ik meer aan hem denk dat hij zich ooit zou kunnen inbeelden. Ik zou mijn benen willen sturen naar Schotland. Ik zou zo graag stoppen met werken om helemaal wat anders te doen. Terug te gaan studeren. Om een film te maken. Om fotografie studeren en alleen te gaan wonen. Ik zou zo graag een auto willen kopen. Of idiootweg een nieuwe GSM.

En hoewel ik op deze blog best een ‘grote’ mond heb, ben ik in het echt een karakterloze emotieloze en onzekere vrouw. Ik laat mensen gewoon over mij heen lopen. Ik heb geen kracht mij te verdedigen en om mezelf te liefhebben. Ik heb geen energie om mijn gedachten om te zetten in daden.

De laatste weken heb ik het gevoel dat ik de voeling met de wereld aan het verliezen ben. Ik raak elke dag meer en meer geïsoleerd van de wereld. Ik begrijp minder en minder van wat er rondom mij gebeurt. De zin van vele dingen ontgaan mij vaker. Ik merk dat ik de mensen rondom mij aan het verliezen ben, maar ik kan er niets tegen doen. Mijn lichaam houdt mij tegen. Ik beweeg niet. Ik laat mijn geest mijn leven bepalen….

Miljaar, ik heb gewoon wat warmte nodig. En zeggen dat het volgende week nog kouder wordt…

Advertenties

12 thoughts on “Ijskoningin

  1. Beste ijskoningin

    Ga je mee naar Siberïe, -30° ik weet er een goed terrasje zijn.
    Jij mag de auto besturen, alleen slapen, en je heel eenzaam voelen in dat emense uitgestrekte woud!!!

    De groeten van het ingevroren zondagskind.

    P.S Als je mijn voorstel lomp vind mag je me ook ijsboerke noemen ! ;-)))
    IJSBOERKE zoekt IJSVROUW !

      1. neen! geen ijsjes voor jou, al noem je me” grote ijsboer…” je tracteerd me toch ook geen weekend ijspret, ergens in een prachtig skioord! of zou je soms bedenken? ik bedenk me regelmatig, maar alleen in mijn voordeel.

  2. Ingekaderd verlangen

    zij zit als een mooi schilderij in een verkeerde kader gevangen
    een Mona Lisa zonder lach
    wachtend op die ene dag
    dat ze zich kan tonen in onvervalste kleuren, een oud verlangen

    Lenjef

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s