Het ziekenhuis

Door mijn lichte hersenschudding belandde ik vorige week noodgedwongen in het ziekenhuis. In de drukte zocht ik mij een rustige plaats uit. Een fiere mooie vrouw naast me lachte op mij. Ik probeerde terug te lachen. Ik keek rondom mij en ineens had ik hem herkend. De man naast de vrouw bleek een ex-vriendje te zijn. Mijn eerste en grootste liefde. Hij had mij ook herkend.

“Alles goed?” vroeg hij mij. “Dat gaat wel”, antwoordde ik hem. “Met jou?” vroeg ik op een geforceerde toon. “Met mij alles goed”, zei hij terwijl zijn blik afdwaalde naar de buik van zijn zwangere vrouw.

“Wat wordt het?” probeerde ik op een enthousiaste manier te vragen. “Een jongen”, antwoordde zijn vrouw. “Een jongen”, herhaalde hij zachtjes terwijl zijn ogen begonnen te glinsteren. “Een jongen” repliceerde hij nog een keer terwijl hij wreef over de buik van zijn vrouw.

“Oh hoe leuk”, zei ik. Een jongen, of kinderen in het algemeen, kon én wou ik hem nooit geven. “Is het jullie eerste?” vroeg ik. “Ja”, zei hij terwijl zijn vrouw hevig knikte.

En even viel er een kille stilte tussen ons. In de achtergrond hoorde ik allerlei geluiden. Het zachtjes huilen van een vrouw en 2 kinderen, de voetstappen van de verpleegsters die van de ene naar de andere kamer wandelde, een tikken van een wandelstok van een oudere heer, het piepen van een versleten rolstoel, het rinkelen van de telefoon, lachende mensen,…

“Alimonia?” klonk er ineens.

“Ja?”, zei ik verbaasd.

“De dokter wacht op je”.

Zonder enige aarzeling zocht ik mijn spullen bijeen. Ik knikte nog een laatste keer en nam afscheid. “Tot een volgende keer, misschien”, zei ik.

Wat haat ik toch ziekenhuizen !

Advertenties

11 thoughts on “Het ziekenhuis

  1. Geen verrassingsgeschenk meer

    duurde hun liefde destijds een maandje langer
    dan hadden ze elkaar beter gekend
    en allicht met geschenkjes verwend
    waarschijnlijk was zij dan nu al lang zwanger

    Lenjef ☺

  2. gered door de bel, sorry, door de dokter!
    hoe is het nu met je? alles weer normaal? allez, ik bedoel, de oude? sorry, de jonge?
    jezus zeg, ben je terug zoals tevoren wou ik vragen?

  3. Van buil naar builtje…

    hopelijk is de buil op jouw mooi snoetje snel een herinnering
    werken de hersencellen weer naar behoren
    loop je niet meer in het eigen hoofd verloren
    zeg je opgewekt tegen jouw spiegelbeeld, hallo schattig ding

    moge al de mensen die jou omringen
    samen met de wijn
    de beste medicatie zijn
    zodat je vlug zin hebt om een liedje te zingen

    Lenjef

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s