Ongerust

Of hij niet wist wat het woord ongerust betekende, had ik hem 18 uur, 24 minuten en 16 seconden later via sms gestuurd nadat ik noch op mijn mail noch op mijn sms reactie van hem had gekregen. Uiteindelijk kreeg ik 4 uur, 20 minuten en 36 seconden later een sms van hem. “Sorry dat ik nu pas antwoord. Ik lig in het ziekenhuis. Ze hebben mij via spoed opgenomen”.

2 minuten en 36 seconden later nadat ik de sms had gelezen, begon mijn ademhaling weer normaal te functioneren. Of hoe snel dat “boosheid” in “ongerustheid” kan overslaan. Miljaar, dacht ik bij mezelf. Heb ik mij uren zitten opjagen en ligt hij gewoon zielig en alleen in het ziekenhuis.

Ik ben ongerust. En tegelijk voel ik mij ook een een heel klein beetje belachelijk. Hoe haatdragend kan een mens zijn? Waarom zoek ik toch achter alles een reden? Waarom had ik hem gewoon niet gevraagd waarom hij nog niets terug had gestuurd? Waarom moet ik altijd boos reageren nog voor ik het fijne van de zaak weet?

Ondertussen zijn we 1 dag, 2 uur en 44 seconden later en heb ik nog steeds geen nieuws van hem gekregen. Ik ben ontzettend ongerust. Bang zelfs. Ik heb hem al 4 sms’en gestuurd, maar heb nog steeds geen antwoord gekregen. Ik hoop dat alles goed gaat met hem.

Ik geef niet graag toe aan mijn emoties. Het is een teken van zwakte. Je geeft letterlijk toe dat je om iemand geeft anders zou je niet ongerust zijn. Maar de laatste uren maakt dat mij niet meer uit. Ik geef om hem en dat wil ik hem tonen.

Ook al is het daarvoor misschien al te laat voor…

Advertenties

2 thoughts on “Ongerust

  1. Alimonia,
    Vroeger, heel vroeger, toen ik zo jong was als jij nu bent , bestond de gsm nog niet, de PC om te mailen ook niet!
    Wat was het een mooie tijd…onrust om een sms- berichtje dat niet komt, of geen respons op de mailbox, facebook reactie’s die uitblijven, twittersgedoe… we hadden het niet, konden ons dat zelfs niet voorstellen…we misten het dan ook niet.

    Onze frustraties werkten we dan maar uit op de postbode, de leraren, de flikken, bazen, pastoors en hun aanhang, onze ouders… dus we werden dan maar flower power believers! Voordeel: je kon en mocht je liefde met iedereen delen…

    En vrienden of vriendinnen, zelfs geliefden op de spoed… euuuuu … spoed? spoed? alé dat bestond toen zelfs nog niet…’k val hier uit de lucht zeg.

    Jij vraagt je dan af waarschijnlijk: hoe laat je dan je liefde zien?
    Simpel! heel simpel…den hond uitlaten in het bos… 😉

    de groetjes,

    Daniël Gustaaf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s