Rollercoaster

Het was eind december van vorig jaar dat ik met een smoes naar de dokter ging. Dat ik vlekjes op mijn rug en evenwichtsproblemen had, was mooi meegenomen. Al vrij snel begreep de dokter dat ik niet voor die banaliteiten langskwam en dat ik met een serieuzer probleem zat. Toen ik uiteindelijk al mijn moed bijeen had geraapt, vertelde ik hem over mijn emotionele toestand. Dat ik het echt niet meer zag zitten. Het leven. De dokter zag direct de ernst van de situatie in en nam zijn tijd om naar mij te luisteren. Uiteindelijk schreef hij (zeer) lichte anti-antidepressiva voor. Aangezien ik altijd bij hoog en laag beweerd hebt, hier nooit aan te beginnen, heb ik het voorschrift toch zonder enige aarzeling aangenomen. “Neem deze een paar weken in”, zei de dokter. “Ze zullen je helpen je beter te voelen. Als je u na een paar weken niet terug beter voelt, kom dan terug”, zei hij. Dat herhaalde hij nog een paar keer tijdens het gesprek zodat ik het zeker niet zou vergeten.

“it should be okay,” they said
“and just forget the pain,” they said
Well, I could always… Lie
Yeah, the doctor said that I would be just fine”

Hurt – Cold Inside

Eerlijk toegegeven voelde ik mij de periode dat ik de pillen in nam, iets beter. Gelukkig was het niet. Ongelukkig evenmin. Ik voelde niets. Ik voelde mij leeg, maar zonder mij hier zorgen over te maken. Ik had geen tijd om mij druk te maken in dingen. Ik was altijd en overal moe. In de trein – waar ik anders als een halve zot lag te gamen op mijn ipod – lag ik nu te slapen. Zoals al de rest. Op het werk deed ik mijn werk. Niets meer en niets minder. Als ik thuis kwam, was ik zo moe dat ik meestal vrij snel mijn bed in dook. En slapen deed ik. Weken aan een stuk.

Nu ik sinds een paar weken ben gestopt met de medicatie, voel ik mij terug “normaal”. Ik heb nog steeds verdriet en zie het allemaal somber in, maar zo erg als eind vorig jaar is het – gelukkig – niet. Soms grijp ik nog naar de medicatie als ik ’s morgens al voel dat het een zware dag zal worden. En het helpt. Ik voel me rustiger en mijn gedachten stoppen. Maar ik besef ook dat die medicatie een keerzijde heeft. Sinds ik de medicatie neem, heb ik ondertussen al verschillende fouten op mijn werk gemaakt. Zo ben ik er in geslaagd om op 1 maand 2 dossiers kwijt te spelen. Waar ze zijn, weet ik niet. Maar sinds de tijd dat ik er al werk heb ik nog nooit (!) een dossier kwijt gespeeld.

“I’ll take one, ‘cause I needed to feel it so much
I had an emotional crutch, but
I’m feeling bored so ill take some more
‘Cause nothing is happening”

Hurt – Overdose

Nu ik eindelijk terug door mijn eigen ogen kijk en terugdenk aan de voorbije periode kan ik mij niet veel meer herinneren. Alles lijkt wazig. Het lijkt alsof ik een ganse tijd niet heb beleefd. Heel vreemd. Ondertussen heb ik ook al gemerkt dat ik een heel deel verloren ben. Ontzettend pijnlijk want hoe je het ook draait of keert, mensen begrijpen niet dat je u slecht kunt voelen zonder enige reden.

Ondertussen gaat het terug iets beter met mij. Maar die momenten duren meestal niet lang. En als ze zich voordoen probeer ik er optimaal van te profiteren. Ik beantwoord mails, chat wat en probeer buiten te komen. Kortom, ik word terug zichtbaar voor de wereld. Mijn verdriet probeer ik zo goed mogelijk te verbergen. Voor iedereen en vooral voor de mensen waar je het meest van houdt. Want hoewel je weet (niet op dat moment, maar soit) dat ze het zullen begrijpen, wil je hen dat besparen. Je gedraagt je als een clown en geloof me vrij, dat vreet ontzettend veel energie. En voor je het goed en wel beseft, zit je weer in een down periode.

En hoewel het de laatste dagen iets beter met mij lijkt te gaan, ben ik bang. Bang voor de komende dagen.

Want een rollercoaster in het donker is eens zo erg.

Advertisements

2 thoughts on “Rollercoaster

  1. vooral dat onbegrip over “slecht voelen zonder reden”…
    dan krijg je “goeie raad” zoals: kijk eens naar die of die, die heeft pas reden om zich slecht te voelen….of : je bent jong, je hebt alles wat je maar wensen kan, waarom zou jij je in godsnaam slecht over kunnen voelen…enz enz
    op den duur hang je inderdaad de clown uit, zoals je zegt, maar innerlijk wens ik dergelijke mensen eens een paar van mijn slechtste dagen (enkel een dagje of 2, gewoon eens om te weten hoe het aanvoelt!)
    veel sterkte,
    johan

  2. Ben eens met Johan… het is moeilijk en voor mensen die nooit down zijn geweest, niet te begrijpen dat er geen reden nodig is om je rot en overbodig te voelen. Ik weet het helaas wel… ik heb helaas dat begrip wel. Ik weet dat anderen er gesteund door kunnen zijn, maar had zelf liever niet geweten hoe het is om zo te voelen. Je staat er neit alleen voor. Als je een keer een rot dag ehbt. Geef toe, huil, laat het gaan en besluit dan dat mrogen een nieuwe dag is en probeer het opnieuw. Dat kan ook een rotdag zijn maar zolang je elke dag opnieuw probeert, moet er een goede komen~!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s