Open brief aan de cello-lerares

Beste

Vandaag was het zover. Normaalgezien mijn eerste cello-les, maar jammergenoeg zal je het moeten doen met deze brief. Allereerst wil ik mij al verontschuldigen dat ik dit via een brief doe en niet het lef heb om het je te komen vertellen, maar eerlijk gezegd heb ik er de moed niet voor. Ik heb er lang over nagedacht, maar ik heb dan uiteindelijk toch beslist om te stoppen met cello spelen. Misschien is het een impulsieve beslissing, maar als ik u zeg dat ik al 2 maanden mijn cello niet meer heb aangeraakt, dan kan u mij misschien beter begrijpen. Het is waar dat ik mij de afgelopen maanden niet opperbest voelde, maar als ik geen troost of afleiding kan vinden in het cello spelen, wat is het nut dan nog? Ik wil trouwens niet de fout maken die Kim en Tia hebben gemaakt. Ik wil wel stoppen op mijn hoogtepunt. Want zeg nu zelf, zal ik ooit nog meer dan 93% kunnen behalen?

Dat het streven naar perfectie mij in de weg zit, begrijp ik. Jammergenoeg kan ik hier weinig aan veranderen. Ik geniet noch amper van het cello spelen. Ik hoor enkel de fouten die ik maak en vergeet de mooie klanken. Ik raak gefrustreerd terwijl ik gewoon zou moeten genieten. Maar ik kan het niet. Niet meer.

Bij het schrijven van deze brief rollen ondertussen de tranen over mijn wangen. Het is nu de tweede keer in mijn leven dat ik afscheid neem van mijn instrument. Maar deze keer is het anders. Het is een bewuste keuze. Als je deze brief leest, staat mijn cello al een uur op het secretariaat te wachten. Te wachten op een nieuwe persoon. Iemand onervaren die mijn cello weer tot leven zal brengen. Die zijn ziel erin zal stoppen. Ik hoop dat die persoon er veel plezier zal uithalen. Meer als mij, maar dat zal niet moeilijk zijn.

Ik bedank je voor al de mooie jaren.

Liefs

Alimonia

Advertenties

6 thoughts on “Open brief aan de cello-lerares

  1. Jammer !
    Mijn jongste is vorig jaar gestopt met viool spelen, ze oefende nooit, speelde wèl goed, maar deed het niet graag. En als je zoiets niet met hart en ziel doet …
    Ik kan je dus wel begrijpen.

  2. Alimonia,

    En al eens gedacht aan een ander muziekinstrument, in mijn kunst verander ik soms ook wel eens, zo heb ik momenten waarbij ik alleen aan tekenen doe, of schilderperiodes, of ik maak enkele instalatieswerken…

    Maar oke, wat je geleerd hebt is niet verloren, een goede basis wat muziekkennis betreft is altijd goed, nuttig en je kan ervan genieten!

    Groetjes, daniel gustaaf

  3. Verd*me, en dat stond nog op mijn todo-list, Alimonia op haar cello zien spelen. 🙂
    Maar aangezien dat je muzikaal aangelegd bent, zul je snel een ander instrument gaan hanteren. We zullen het hier wel gaan lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s