Moodswing Baby

Een paar seconden zijn voldoende om mijn gevoel dramatisch te kunnen wijzigen van goed naar ondermaats. Mijn humeurschommelingen heb ik altijd al gehad, maar het is pas sinds kort dat ik mij er echt bewust van ben beginnen worden en dat ik er mij soms serieus zorgen over maak.

Soms heb ik van die dagen dat ik mij extreem gelukkig voel. Ik ben dan in het bezit van een enorme hoeveelheid energie en positivisme. Op die momenten maak ik mij totaal geen zorgen over mijn leven. Ik profiteer van die heerlijke drive die mij maar zelden overkomt. Dingen die ik al weken geleden moest doen maar waar ik telkens de energie of moed niet voor vond, behandel ik op dat moment. Ik maak ontzettend veel plannen en ben zorgeloos. Problemen en obstakels bestaan er dan niet. Op die momenten voel ik mij enorm superieur. Ik kan dan alles aan en zie alles ‘groots’. Te groots. Dan wil ik een beroemde celliste worden. Elke dag 3 uur repeteren en een eigen dure cello gaan kopen. Of andere dingen aanschaffen die mij op dat moment nuttig lijken zoals een laptop, dvd- speler, stereo-installatie of in sommige gevallen zelfs een auto of huis. Ook mij inschrijven in allerlei verenigingen staat dan op mijn verlanglijstje.

Maar jammer genoeg duurt dat allemaal niet zo lang. Na een halve dag valt meestal de ontnuchtering. Dan merk ik al de obstakels en problemen op en laat ik mijn grandioze ideeën direct varen. Een enorm gevoel overweldigt mij dan. Ik voel me op dat moment angstig, verdrietig maar vooral compleet verslagen. Het is dan ook maar een kwestie van minuten voor ik mij in de andere fase bevind. De depressieve fase. Ik zie het op dat moment allemaal niet meer zitten. Problemen lijken mij dan onoverwinnelijk en alles begin ik in twijfel te trekken. Waarom koos ik ooit voor cello? Waarom werk ik bij die bank? Waarom zou ik mijn geld in een laptop, dvd-speler of auto zou steken? Op die momenten zit ik vrij diep. Mensen die mij de dagen ervoor hebben ervaren, kunnen dat niet plaatsen. Ze begrijpen dat niet.

Het zijn ook die periodes dat ik mensen ontloop. Ik wil mijn gedachten niet met hen delen. Mijn tranen hoeven ze niet te zien maar vooral wil ik niet dat ze merken hoe complex ik ben.

Jammer genoeg zijn mijn moodswings niet enkel lastig voor mezelf maar ook voor mijn medemensen. Ze weten het niet of ze begrijpen het niet. Ik kan hen geen ongelijk geven. Je weet gewoon nooit hoe ik mij voel of hoe ik op bepaalde zaken reageer. Zo kan een verkeerde aanraking of opmerking mijn humeur helemaal doen omslagen.

Ik zie mezelf al heel lang als iemand die uit meerdere personen bestaat. Ik ben een deel Alimonia, maar ook een deel Sarah, Evelien en Inge. Het probleem is niet dat ik wissel tussen deze personages, maar dat het allemaal onverwachts gebeurt. Ik ben onvoorspelbaar en dat maakt alles nog moeilijker om te dragen en te begrijpen. Het ene moment ben ik (te)  gelukkig. Een half uur later wil ik met rust gelaten worden en zit ik wenend in de hoek van mijn kamer.

Mijn moodswings fluctueren de laatste jaren feller dan voorheen. Op de momenten dat het slecht gaat, beloof ik mezelf altijd hier iets aan te doen. Pillen. Een dokter. Praten. Noem maar op. Maar vanaf het moment ik uit het dal kruip, mis ik al de donkere periodes. Ik heb deze periodes nodig om creatief te kunnen zijn. Ik heb problemen nodig. Daarom creëer ik er vaak wanneer het niet nodig is. Jammer genoeg ben ik verslaafd geworden aan het zoeken van problemen. Ze beïnvloeden meer en meer mijn dagelijks leven. En dat maakt het zo lastig.

Maar ik wil het niet oplossen.
Niet vandaag, maar misschien wel morgen.

Advertenties

7 thoughts on “Moodswing Baby

    1. In het begin van het jaar ontvangt iedereen op deze blog een zakje met korrels zout. Het is aan jullie om te bepalen bij welke blogposts je het zout erover strooit 😉

  1. Herkenbaar voor veel creatieve mensen. “Ik heb mijn depressies nodig om kunst te kunnen maken.”, “Met antidepressiva raak ik mijn inspiratie kwijt, dan maar die heftige emoties.” Ik kan je geen tips geven. Iedereen wandelt zijn eigen pad. En jij bent er klaar voor als je er klaar voor bent. Waarvoor? Geen idee. Dat weet je dan zelf.

    Wat ik wel weet is dat de mensen die emoties zo heftig ervaren niet alleen de diepe dalen hebben maar ook de fenomenale hoogtes. Misschien kun accepteren dat de negatieve buien er net zo goed bijhoren en jou net zo goed tot een uniek mens maken dan je positieve uitspattingen. Jij bent wie je bent en dat is oké.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s