Vakantie

Ik ben net terug van een weldoende vakantie. Koos uiteindelijk voor het land dat mijn geld het meeste nodig zou hebben: crisis-land Spanje. Maar eerlijk gezegd was er van de crisis niet veel te merken. Spanjaarden gaan gewoon de god ganse dag op restaurant. ’s morgens eten wij – in sommige gevallen zelfgemaakt – brood, maar zij nuttigen dan verse koeken, toast, koffie, versgeperst fruitsap,….  in de plaatselijke bakkerij. En terwijl wij idiote belgen ’s middags en ’s avonds ons eigen eten klaar moeten maken, zitten de Spanjaarden lekker te smullen in de verscheidene tapasbars.

Ook voor één of andere heilige stoet zijn ze niet vies om € 4 (!) te betalen voor een stoel. Goed beseffende dat de stoet -ik overdrijf niet- niet meer dan 8 minuten duurde. De toeristen bleven lekker staan, maar de Spanjaarden zaten gewoonweg overal.

Soit. Uiteindelijk hebben de Spanjaarden mij met hun hand op het hart verteld dat ze wel degelijk in crisis zijn, maar dat ik dat niet op die paar dagen kon zien. Ik zal het maar geloven zekers? Ik heb welgeteld 2 daklozen gezien en al de rest zat lekker zich vol te steken in de plaatselijke restaurantjes. Dus zo erg zal het nu ook weer niet zijn, zekers?

Crisis? Laat me niet lachen !

Maar het moet gezegd worden. Nergens anders zo vriendelijk onthaald geweest als daar. Ze kunnen dan misschien geen woord Engels, ze proberen je met handen, voeten en indien nodig oren je dingen duidelijk te maken. Het lag misschien aan mijn oogverblindende glimlach, het feit dat ik er een beetje Spaans uitzag of dat ze gewoon geld uit mij wouden slaan in deze crisis-tijd. I don’t know.

In de museums – die dan trouwens gratis te bezoeken waren – werkten er dan weer voldoende bewakers om elk schilderij apart te beschermen. Bij elke stap die ik deed, volgde één van de bewakers mij. Alsof ik zo’n lelijke grote schilderijen zou gaan stelen? Ik krijg mijn kleren al amper in mijn bagage, laat staat zo’n schilderij !

Uiteindelijk bleef ik net lang genoeg in Spanje zodat de plaatselijke supermarkt mij herkende, de bakkerij mijn vaste eetgewoonten uit het hoofd kende en ik continu aangesproken werd in het Spaans (omdat ik dus al dat lekker bruin kleurtje had *kuch kuch*).

De vakantie is erg goed meegevallen. Heb eindelijk eens kunnen genieten. Meestal hol, ren en spring ik van hier naar daar. Maar daar heb ik deze keer een stokje voor gestoken. “Deze keer ga ik eens echt doen waar ik zin in heb”, had ik mij steevast opgelegd. En dat heeft wonderbaarlijk gewerkt.

Eén van de komende dagen zullen de foto’s online komen.  De foto’s zijn deze keer genomen met een simpele compactcamera. Had geen zin om mijn “zwaar” en “duur” toestel mee te sleuren.

Voor ik het nog vergeet. De Spanjaarden vonden mij zo tof en leuk en weet ik veel nog wat dat ze maar direct besloten hebben om een plein naar mij te noemen. Blijkbaar hebben ze wel een paar letters door elkaar gehaald, maar bon. I forgive them.

Alimonia

Advertisements

15 thoughts on “Vakantie

  1. Alimonia,

    Leuk zo’n vernoeming, maar je hebt het toch niet te bont gemaakt daar in Valencia, want het betekent wel het plein van de aalmoes!
    Ik wacht de foto’s eerst maar eens af!

    jeer

      1. Het moet nog allemaal geboekt worden, maar normaal gezien ga ik nog mee met mijn ouders richting Schotland en met een paar vrienden zouden we in september nog een paar dagen naar Napels gaan. De plannen zijn er, maar nog niet concreet 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s