Alleen

Net als de voorbije jaren vier ik valentijn alleen. Niet erg maar beseffen dat je gedoemd bent om eeuwig alleen te blijven, is wél pijnlijk. De afgelopen dagen heb ik hier vaak over nagedacht. De meeste mensen zijn niet gemaakt om alleen te blijven, awel, ik ben niet gemaakt om met iemand samen te zijn.

Ik heb het geprobeerd. Net genoeg om er nog geen degout van te hebben gekregen. Maar voor mij hoeft het niet meer. Ik kan me best zelf bezighouden. Dat doe ik trouwens al mijn hele leven. Ik heb er geen vrede mee moeten nemen of het mezelf aanleren. Het was iets natuurlijks.

Ik verdraag niet zo gemakkelijk gezelschap. Om die reden ben ik op het werk of op andere plaatsen meestal liever alleen. Ik weet me geen houding aan te nemen in groepsverband en meestal raak daarbovenop nog eens snel geïrriteerd. Licht ontvlambaar kan je het ook noemen. Op de meeste plaatsen is er altijd iets of iemand die mij enerveert. Een klik van een pen, een kuch, een smekgeluid,…. Noem maar op. Ik kan er niets aan doen buiten een boze blik – wat meestal geen effect heeft -, mij te verplaatsen of het gewoon te ondergaan. Meestal kies ik voor dat laatste. Wat als gevolg heeft dat ik helemaal opgedraaid geraak.

En dus blijf ik liever alleen. Ikzelf heb er minder moeite mee dan buitenstaanders. Die vinden het zielig. Dat ik alleen zit te eten of dat ik alleen op vakantie ga. Maar ik zie er enkel en alleen maar voordelen in. Niemand jaagt mij op als ik zit te eten. Ik word niet afgeleid en niemand heeft commentaar op wat er in mijn bord ligt.

Alleen op reis gaan heeft – buiten de meerprijs die je moet betalen voor je hotelkamer – ook alleen maar voordelen. Ik bepaal alles zelf en hoef met niemand rekening te houden. Ik doe enkel en alleen waar ik zin in heb. Geen compromissen. Geen discussies. Geen gezaag en geklaag !

De kans op ontmoetingen is ook veel groter. Mensen spreken je veel gemakkelijker aan. Een jonge mooie vrouw die met straatplannetjes staat te zwaaien trekt om de ene of andere reden de aandacht.

En toch doet het pijn. Als je rondom je begint te kijken. Koppeltjes aan tafel die meer oog hebben voor elkaar dan het buffet (oh njam meer voor mij), de overvloed aan foto’s die van elkaar worden gemaakt (alhoewel ik soms beter zelfportretten maak dan andere toeristen van mij), de goede gesprekken ’s avonds laat in bed (och ja dan ben ik tenminste uitgerust de volgende dag), samen met iemand een mooi moment kunnen delen (bwa ik deel het wel met jullie),…

En toch. Zouden die mooie momenten opwegen tegen al die frustraties? Want veel ziet er mooier uit van de buitenkant dan van de binnenkant. De discussies over – waar gaan we eten – wanneer – heb jij dan al honger? – had je beter deze morgend niet wat meer gegeten – wil je dat perse nog zien? – ik heb pijnlijke voeten – ik wil naar het hotel – ik ben moe – pfff maar als jij dat absoluut wilt zien – . ..

Nee. Laat dan maar. Tenzij je mijn perfecte man bent. Neem dan maar snel contact met mij op.

Advertisements

21 thoughts on “Alleen

  1. Er is niks verkeerd aan het willen alleen zijn. Zelf ben ik absoluut ook geen mens die veel anderen rond me wil. Integendeel. Als ik mijn middagpauze neem vind ik het heerlijk om de deur van mijn werk achter me dicht te trekken en een halfuurtje in de natuur te gaan wandelen. Met anderen optrekken betekent altijd compromissen sluiten. Met één iemand vind ik het helemaal niet erg om dit te moeten doen, hoewel onze smaken zeer dicht bij elkaar liggen. Die éne is mijn lieverd. Die vier ik niet alleen vandaag, maar elke dag van het jaar. Vroeg of laat vind jij ook dit dekseltje die op je potje past.

  2. Ik zou er niets op tegen hebben om alleen te zijn, en kan daar ook heel goed mee om. Maar “per ongeluk” is dat echter niet het geval. Doen waar je je best bij voelt, een goede instelling. Don’t listen to other voices… just focus on your own “voice”.

  3. Hmm, ik vind het hier wat zwart-wit. Alsof het kiezen is tussen énkel alleen zijn, of énkel met z’n tweetjes zijn. Waarom zou je niet af en toe je eigen goesting doen, én toch genieten van gezellige momenten met tweeën? Je kan even zeer genieten van een maaltijd met tweeën, als van een maaltijd alleen, ook in een relatie, en ook in een relatie kan je af en toe nog steeds op jezelf een citytrip doen… en bovendien: welke gezonde mens wil nu alles voortdurend met z’n tweeën doen? Toch niemand? Er bestaan geen regels over hoe je je als koppel moet gedragen…; met een goeie partner is alles bespreekbaar… ook als je bepaalde dingen wilt die ‘traditionele’ koppels niet willen…

    En om hier niet de moraalridder te blijven uithangen :-), graag nog dit gedicht (Hans Teeuwen – De liefde)

    Verleid me, verstik me, pak m’n vrijheid af
    Bemin me, beperk me, ga je gang ik ben laf
    Je wilt samensmelten een onnozel idee
    Maar ik ben romantisch, ik ga der in mee
    Kneed me, en knecht me, wees lief en gemeen
    Gun me de plek van het blok aan je been
    Als jij mijn vrouw bent, ben ik je man
    Dan vechten we samen voor dat wat niet kan
    We doen nog meer water bij onze wijn
    Totdat er alleen nog maar water zal zijn
    Helder maar smaakloos, geen kleur meer, geen gloed
    Zo leven we samen de dood tegemoet
    Weg met de eenzaamheid, leve de sleur
    Jaloezie, irritatie, gesprekken, gezeur
    De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin
    De liefde is een valstrik maar ik trap er zo graag in
    Steeds dezelfde fouten, steeds dezelfde pijn
    Bijna net zo gruwelijk als helemaal alleen te zijn
    Misschien is het deze keer anders
    Misschien is het deze keer waar
    Is alle wijsheid van de wereld maar een fabeltje
    Ik wil het graag geloven want ik hou zo veel van haar
    Het spel is weer begonnen ik zit er midden in
    Verslaafd als een verslaafde
    Verzetten heeft geen zin
    Ik kan alleen verliezen, mijn hart en mijn verstand
    De liefde laat pas los als ze is opgebrand
    Dan ben je weer jezelf
    Alleen en onbemind
    Maar volwassen en verstandig
    Totdat het weer begint

    1. Er zijn geen geschreven regels, dat klopt. Maar de maatschappij legt ons wel een paar regels op. Natuurlijk moet ik die niet blindelings volgen, maar om je eigen ding te doen, moet je verdomd sterk in je schoenen staan.

      1. Dat begrijp ik! Maar de vraag is wie voor u ‘de maatschappij’ is? Zijn dat de mensen die je omringen en aan wiens mening je veel waarde hecht? Of zijn dat alle mensen die je niet kennen en wie het eigenlijk koud laat wat je doet?
        Natuurlijk moet je sterk in je schoenen staan, dat is zeker, maar als ik hier zo lees, denk ik niet dat dat het probleem is eigenlijk. 🙂

              1. hmm, zo kunnen we nog lang discussiëren, want weigeraars bestaan alleen omwille van de groep; Maar ik ga het hierbij houden :-). Blijf vooral wie je bent en doe vooral waar je je goed bij voelt. De rest maakt geen f*** uit.

  4. Wel ik moet eerlijk bekennen, dat ik het elke maandag weer geweldig vind dat ik alleen in de auto stap en mij heel de dag kan terugtrekken in mijn bureau,……..maar ik geniet ook van mijn mannen,….en als het me echt teveel wordt, trek ik me terug op mijn yogamat en dan weten mijn mannen dat ze me met rust moeten laten,…..:-)

  5. Je bent graag alleen omdat de kans op ontmoetingen dan groter is? Misschien kwam je nog niet de juiste persoon tegen om mee te delen wat je lief is (delen ipv compromissen maken). En tot die tijd, doe je gewoon waar je zin in hebt 🙂

  6. Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn, wordt hier en daar geschreven. Bullshit. Ik geniet er echt van. Ok, na mijn relatie van 20 jaar ben ik even in een zwart gat terecht gekomen. Nu heb ik co-ouderschap zodat ik mijn kinderen week om week heb. Ik kijk er naar uit als ze weer afkomen, maar na die week ben ik weer blij dat ik een week voor mezelf heb. Dit had ik nooit gedacht. Sinds begin oktober had ik iemand ontmoet, in het weekend bij elkaar, de rest van de week ieder zijn eigen gang. Dit was ideaal, totdat die bewuste zondag een kerel aan de deur stond die zei dat hij haar vaste vriend was. (verhaal te lezen op mijn blog) Daarbij er achter gekomen dat ze onverbitterd kan liegen, nee daar kan ik niet tegen. Onbewust ben ik toch op zoek naar de perfecte vrouw, maar niet om mij daar direct aan te binden. Het liefst elkaar de vrijheid gunnen. Dus om het met andere woorden te zeggen, wij kunnen het best samen een hotel boeken om zo de kosten te drukken en dan ieder zijn eigen gangetje te gaan. Wel samen eten, ik trakteer eens graag. Na 19:00u is dat goed voor jou?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s