Woorden in de trein

Het was een iet wat luide stem die mij uit mijn diepe concentratie haalde. Ik was nog niet goed wakker om het te beseffen, maar blijkbaar was een medepassagier op de trein begonnen met zijn klaaguurtje. Dat is de laatste tijd geen uniek geval. Alles te wijten aan de nieuwe dienstregelingen van de NMBS. Mensen houden niet van veranderingen en al zeker niet als het in hun nadeel is. En laten we nu net in een trein zitten waar dat het geval is.

Onze dubbeldekker  werd afgeschaft en vervangen door een oud model waar je gezellig met 3 op een bank kunt zitten. Dat ze een rekenfout hadden gemaakt was mij niet ontgaan. Als de mensen vroeger al amper konden zitten, wat gebeurt er dan als het bovenste gedeelte wegvalt? Juist ja. Zelfs u, als misschien sporadische treingebruiker heeft het direct begrepen: te weinig zitplaatsen ! In de eerste weken was er zelfs zo weinig plaats dat mensen achter werden gelaten op het perron. Enkel in tijden van Auschwitz zou je blij zijn geweest als ze je achterlieten. Nu soit. Klagen is leuk de eerste weken, maar na een paar maanden is de lol er wel af. Maar blijkbaar niet voor deze man. Hij vond het er niet beter op om zijn frustratie, die hij al enkele weken koesterde, op de treinbegeleidster bot te vieren. Ik vat het even kort voor u samen. Meneer had geen goede verbinding meer en was op die manier 6 uren kwijt. Hij nam het op voor de ouderen (hij was zelf 60) die niet meer zo sportief waren om hun aansluiting te halen en de mensen met korte beentjes. Deze werden 2x gepenaliseerd. Ze moesten harder lopen en konden moeilijk de trein opklauteren. U merkt het al. Enkele treinsympathisanten begonnen te gniffelen. Ze vonden deze man triestig, maar grappig. De man bleef zijn tirade afsteken tot op een gegeven moment een jongeman er zich mee begon te moeien. “Hou eens op met uw geklaag. U verstoort mijn treinrit. Als het u zo tegen zit, verhuis dan”.

De andere man was hier niet mee gediend. “Denkt u nu echt dat het zo simpel is: verhuizen?”. Het gesprek tussen nog net daarvoor onbekenden had een heel effect teweeg gebracht. Mensen begonnen ineens te glimlachen, te praten of zelfs luidop te lachen.

“Ik spreek niet voor mezelf”, voegde de oude man er nog toe. “Maar voor een hele groep treinreizigers”. “En jullie doen niets ! Jullie pikken alles van de NMBS.

Het gesprek doofde uit toen we Brussel binnenreden. Heel de voormiddag hoorde ik dit gesprek in mijn achterhoofd. Het liet me niet koud. Het maakte mij zelfs triest. We zijn stuk voor stuk allemaal egoïsten die enkel met ons eigen inzitten. Wat een ander meemaakt, raakt ons niet. Of toch maar lichtjes. De meeste mensen zag ik denken: “jaja klager. Toon uw vervoersbewijs en stop met zagen.

Misschien was de toon en de manier waarop de oude man zijn probleem probeerde duidelijk te maken niet de juiste, maar ik kon me zijn frustratie deels begrijpen. Ik heb weliswaar geen korte beentjes, maar wel een aansluiting die ik nooit meer kan halen. Zelfs al zouden mijn beentjes 200% langer worden.

Ik bedoel maar. Zo een onnozel gesprek heeft heel mijn voormiddag overhoop gehaald. En dat door een paar woorden.

Onderschat nooit de kracht van woorden.

Advertenties

13 thoughts on “Woorden in de trein

  1. En ook niet de kracht van beelden 🙂 Maar dat is een ander verhaal.
    Het is niet makkelijk he. De standaarden liggen hoog. Ik geef doorgaans als antwoord… ga dan toch met de auto.

      1. Wordt het nu kiezen tussen jouw beeldende woorden en jouw flitsende foto’s / films?
        Ik erger mij vooral aan de borrelpraat en telefoongesprekken in de stiltecoupe’s.

        Verder trein ik met plezier!
        Maar ik heb dan ook zonder rijbewijs nooit fileleed meegemaakt!

        Vriendelijke groet,

  2. Alimonia,

    Het gaat niet altijd zoals het moet in de trein/op het spoor, maar er zijn ook best wel romantische momenten.
    Eens schreef ik onderstaande senryu met de titel:

    Verliefd treinstel

    —————————————————-

    wij missen elkaar

    jouw trein passeert de mijne

    moment van geluk

    —————————————————-

    jeer

  3. Haha, ik lees dit terwijl ik juist mijn trein gemist heb. Ben terug naar mijn werk gewandeld en moet nu een uur wachten op de volgende. Ze hebben heel wat treinen naar den Limburg afgeschaft, zomaar. Maar ik klaag niet.

  4. Sinds de invoering van de nieuwe dienstregeling is mijn verbinding erop verbeterd. Meer treinen, minder vertraging en ook meer plaats. Ik klaag dus niet, maar begrijp je frustraties wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s