De strijd van het leven

Op dit moment in mijn leven zijn er 3 mensen die oftewel zelf liggen te strijden tegen kanker oftewel hun partner. Deze vreselijke ziekte is overal en zou niemand, ik herhaal niemand, mogen overkomen. Maar het lot beslist hier blijkbaar anders over. De leeftijden variëren enorm, maar de meeste zijn jong. Te jong. In de 3 gevallen is de prognose niet goed. Helemaal niet goed trouwens. Geen van elk geven ze nog een jaar. Het gaat hier over maanden. Weken.

Als kennis zou ik ze omschrijven. Die drie moedige mensen. Ik stuur ze af en toe een mailtje. Ik zorg voor verstrooiing, maak een grapje en pols naar hun toestand. Ik kan er niet om heen. Ik weet niet goed wat ik kan doen. Ik voel me machteloos, verdrietig maar het zet me tegelijk wel met 2 voeten op de grond.

Hoeveel mensen strijden er op dit moment niet tegen één of andere ziekte? Of hoeveel mensen moeten elke dag hun masker bovenhalen?

En toch zijn er ook mensen die hun emoties tonen. Via kunst, muziek of in real life. Zo ook een vrouw enkele jaren terug op de trein. Ze weende voor een overvolle treincoupé en trok zich geen reet aan wat de mensen rondom haar dachten. Ze liet haar tranen de vrije loop. Het was mooi en ontroerend tegelijk. Maar hoeveel mensen zitten in dezelfde situatie en kroppen hun emoties op. Het is not done om te lang te rouwen, maar wie zegt dat je bij een niet-dode geen verdriet mag hebben.

Zoveel mensen hebben verdriet. Ik voel het. Mensen zijn ongelukkig. Ze klagen en zagen over het werk, maken ruzie met de buren of hun familie, zijn ongelukkig in hun relatie of teleurgesteld in hun leven.

Het is tijd om wakker te worden. Het leven is mooi, zeker als je een beetje moeite doet. Misschien moet je vroeg opstaan elke morgend, maar geniet dan van die  momenten van je springende kinderen op bed. Ooit behoort dat tot het verleden. Geniet van de mooie zonsopgang die door luilakken wordt gemist. Probeer elk negatief ding om te buigen naar iets positiefs.

Ben je ongelukkig met je partner, verbreek de relatie en wees alleen gelukkig. Ook alleen kan je mooie momenten beleven. Wees een beetje sociaal. Behulpend. Open je ogen en ga Amelie Poulain gewijs op zoek naar mensen die je hulp kunnen appreciëren. Je zal zien, je dag wordt een pak leuker.

Ik bedoel maar, blijf niet ongelukkig rondlopen. Probeer je nuttig in het leven te plaatsen en geniet zo veel mogelijk van het leven. Misschien leven we nog 40 jaar verder, misschien is het morgen al gedaan. Maar dan kan je jezelf niets verwijten. Ga eens lekker uit eten als je daar zin in hebt, spreek die man of vrouw in de trein eens aan, laat je niet zot maken door je werk, kijk eens rondom je (niet jaloers naar anderen), geniet van de natuur,….

Meer en meer besef ik hoe snel het leven gaat. Geniet, profiteer en wees er voor elkaar.

Advertenties

3 thoughts on “De strijd van het leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s