Brugge

Mijn dagje Brugge is alweer verteerd. Een beetje pech hadden we met het weer, maar niets aan te doen.

In de vroege uurtjes arriveerden we reeds al in Brugge. Vanaf het station liepen we richting het Minnewaterpark. Het was erg koud, ook al hadden we ons redelijk dik ingeduffeld. In de lente of zomer moet het hier waarschijnlijk prachtig zijn, maar nu was er niet veel te beleven. Ik nam wat foto’s en we liepen verder door naar het Begijnhof. In de kerk werden we aangesproken door een jongeman: “where are you from?”. Ik antwoordde: “Belgium” aangezien ik dacht dat hij van buitenlandse origine was. Maar nee hoor. Deze man was een rasechte Brabander maar woonde al 10 jaar in zijn mooie Brugge. Een rondleiding kregen we jammer genoeg niet en we gingen dan maar alleen verder op pad.

     039_bw_sm

030_bw_sm   003_bw_sm

Ondertussen hadden we de harde wind ingeruild voor regen en besloten we naar een winkel te gaan waar ze speciale stenen verkochten. Mijn mama had hier immers een mooie prijs gewonnen. Een gekke maar vriendelijke dame stond ons te woord en bood haar hulp aan. Ze behandelde de stenen alsof ze goud in handen had en liet ons geen seconde uit het oog. Elke beweging die we maakten, werd nauwlettend geregistreerd. Uiteindelijk, na veel zoeken en discussiëren (ik bespaar u de details) gingen we met 2 leuke (gratis !)  armbandjes naar huis.

Maar niet voor we gegeten hadden en Brugge nog meer hadden bewonderd. Uiteindelijk besloten we te lunchen in de Mangerie. De gastvrouw was vriendelijk maar verwees ons toch door naar de kapstokken. “Daar kan u u jassen ophangen”, zei ze kordaat maar op een vriendelijke toon. Uiteindelijk kwam haar man (tevens de chef kok) onze jassen in ontvangst nemen. We aten een heerlijk stukje bloedworst in combinatie met coquilles en winterse groenten.  Als hoofdgerecht aten we een tajine die me eerlijk gezegd niet aansprak. Te veel kruiden, dezelfde winterse groenten en te weinig vlees. Maar we leefden op hoop. Als dessert een heerlijke chocolade moelleux en pina colada ijs. Combinatie was niet zo erg geslaagd (smaken verschillen) en de moelleux was in 1 hap op. Nochtans hadden we één grote soeplepel gekregen dus mijn verwachtingen waren zeer erg hoog. Nee we waren niet gulzig, hij was maar zo groot als een erwt. Echt zeeeeer jammer.

Na onze maaltijd was het nog steeds niet gestopt met regenen en we besloten dan maar onmiddellijk naar de cellowinkel te gaan. Het was vrij snel duidelijk, hier zou ik geen cello vinden. De man gaf deskundig en op een vriendelijke manier uitleg, maar de cello’s spraken mij niet aan. “Ik denk dat mevrouw op zoek is naar een cello die niet bestaat”, zei hij. Ofwel moet je dieper in je portemonnee tasten. Een beetje teleurgesteld gingen we richting onze volgende stop. Vero Café. Echt welkom voelde we ons niet. Lag het gewoon aan ons of zijn Bruggelingen afstandelijk? We besloten te blijven zitten want buiten was het nog steeds hevig aan het regenen. We bestelden koffie (soit, ik ging voor een chocolademelkje) en taart. Mijn mama ging voor de clafoutis, ik na heel de zaak in rep en roer gezet te hebben, voor de witte chocoladetaart. En maar gelukkig ook want mijn stuk was 3 maal zo groot (ze werd zo aangeprezen dat ik vermoedde dat ze dringend op moest) en overheerlijk. Alleen al voor de taart zou ik terug naar Brugge gaan ! Een echte aanrader. Mocht u hier volgende keer  zitten, vergeet dan niet een stukje voor mij te nemen. Zeer erg lekker voor nog geen 3 EUR.

091_bw_sm

044_bw_sm 076_bw_sm

We trokken nog naar de grote markt, die overigens erg prachtig is en me enorm doet herinneren aan Maastricht. We liepen door de winkelstraat en wouden onze avond, op aanraden van jullie, afsluiten in’t Zwart Huis. De deuren gingen net open als we arriveerden (eigenlijk moesten ze toen al een half uur open zijn geweest). Enkel drinken was aan de toog zei een norse ober. We waren nog niet goed uitgepakt of we besloten te vertrekken. Hier wil ik mijn avond niet eindigen. Met een compleet doorweekt stadsplan arriveerde we uitendelijk bij l’Estaminet. We konden ons nog net naast een koppel murmelen en dronken enkele framboises op jullie gezondheid.

Na enkele uren (kuch kuch) besloten we dat we er genoeg van hadden en repten ons naar het station wat aardig nog een stukje lopen was. Toch zeker in de donkerte, regen en feit dat ik mijn plan amper nog kon lezen. Ik liet een (zeer) knappe (en vriendelijke) jongen op zijn fiets (met hoofdtelefoon) stoppen om ons de weg naar het station te bevestigen. We arriveerden net 1 minuut te laat voor onze eerstvolgende trein. Geen erg. Zo konden we nog een half uur de typische Bruggelingen gadeslaan.

We keerden moe huiswaarts. 2 armbanden, een lekkere bloedworst, een overheerlijke witte chocoladetaart en een paar lekkere framboises.

Wat moet een mens nog meer hebben? Bedankt iedereen voor de tips maar de volgende keer wil ik een rondleiding met bijhorend stukje taart 😉

010_bw_sm

019_bw_sm

050_bw_sm

071_bw_sm

Advertenties

11 thoughts on “Brugge

  1. Je hebt Brugge heel mooi in beeld gebracht. Jammer voor het weer en de norse Bruggelingen die je hebt ontmoet. Afstandelijk? Toegegeven, die kenmerk hebben West Vlamingen wel meer.
    L’Estaminet? Wat mij betreft de warmste kroeg/eettent van Brugge. Heb ik die ook niet voorgesteld vorige week? Van daaruit is het zeer mooi wandelen naar het station, als je eerst naar de Gentpoort stapt en daar de Vesten neemt (een soort vestingsmuur rond de stad, één en al natuur).

    1. Als wij er net binnenkwamen waren we helemaal doorregend en zat er niemand in die kroeg. Geen sfeer en weg waren wij 😉 Het was toen al vrij donker buiten. Misschien Brugge toch eens bezoeken in de zomer…

  2. Het is alweer enkele decennia terug dat ik in Brugge was. Vooral de bovenste 3 en onderste 3 foto’s vind ik mooi sfeervol. Door minder weer en wat buiten het seizoen heb je er wel meer de ruimte. Zelf denk ik dat mensen in dit soort museumsteden een beetje klaar zijn met touristen en er dan maar zakelijk/afstandig mee omgaan. Zelf ervoer ik dat ooit heel sterk in Rotenburg/Tauber.

    1. Het voordeel was zeker dat er weinig volk was (want daar zou ik mij toch alleen maar aan storen), maar geen regen of geen harde koude wind, was wel welkom geweest. Misschien zijn ze klaar met touristen…Maar ze moeten niet vergeten dat ze wel voor inkomsten zorgen. Maar misschien lag het gewoon aan ons 😉

  3. Raar… je 3 onderste foto’s als je er op klikt zijn allemaal de het zelfde als de laatste foto.
    Wel mooie foto’s al heb ik het vermoeden, telkens ik zaken over Brugge lees, dat die stad toch erg auto-onvriendelijk geworden is én me afvraag waar mensen die daar de stad komen bezoeken hun wagen kwijt kunnen als ze niet met de trein komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s