Vrijwilligersvakantie

Ondertussen ben ik terug van een week vrijwilligerswerk in Ameland. Zoals jullie ervoor al konden lezen, had ik hier totaal geen ervaring mee. Maar om één of andere reden moest het zo zijn. Ik schreef me in, ging naar een informatiemoment en voor ik het goed en wel besefte had ik mij ingeschreven voor zo’n ‘vakantie’. Ik had er ontzettend veel zin in en toen ik kennis maakte met de andere vrijwilligers wist ik het. Dit wordt gewoon een top week. En ik kan nu nog meer zeggen. Het was zelfs méér dan een top week !

Hard werken was het zeker wel, maar wat je terugkrijgt, kan je gewoon niet beschrijven. Volgens de andere vrijwilligers was deze week ontzettend heavy. Ze hadden dit nog nooit meegemaakt. De groep was klein, maar de ‘gasten’ hadden ook nog eens heel veel verzorging en hulp nodig. Ik stond ’s morgens om 7 uur op, maakte mij klaar, at snel iets en begon aan de verzorging om 7.30. Dit was een tour van 3 à 4 mensen. Tegen 10 u was ik meestal klaar en gingen we vrij direct op uitstap. Daartussen gebeurde er nog heel veel. Er moest wel altijd iemand naar het toilet. Maar als iemand tegen je zegt: “ik moet naar het groot toilet”, dan weet je dat dat niet in 1 2 3 klaar is. Meestal was ik er 3 kwartier zoet mee. Ik niet alleen, want we waren dan meestal met 3. Want die mannen/vrouwen kunnen weinig zelfstandig. Met een tillift (ik wist ook niet was het was hoor), zet je die personen op het toilet. Allemaal niet zo simpel als je er nog nooit mee gewerkt hebt. Maar tegen het einde van de week verliep het allemaal iets vlotter. Maar het blijft een kunst hoor. En hard labeur.

Voor het wassen had ik een beetje schrik. We zijn allemaal wel hetzelfde, maar ik moest toch een klik in mijn hoofd maken. Dit gebeurde reeds op de tweede dag toen ik zelf mensen moest beginnen wassen. Ik deed wat er van mij gevraagd werd en ik vond het nog plezant ook ! Ook bij het eten geven, moest er geholpen worden. En bij de activiteiten moesten o.a de rolstoelen geduwd worden. Nee, veel stilzitten zat er niet bij. Maar dat vond ik niet erg.

Eén dag was ik zelfs gids op het eiland. Heerlijk om met de mannen met een bus rond te rijden. We stopten voor een pick nick, een wandeling naar de vuurtoren en een ijsje. En ondertussen animeerde ik de mensen via de micro. Ik had nooit gedacht dat ik het “in mij” had zitten. Maar het is toch wel zo.

De verantwoordelijke vertelde mij zelfs dat ik al een pak verder stond dan mijn meter (persoon die mij onder haar vleugels nam) of sommige andere vrijwilligers die al jaren meedraaien. Je kan je u wel voorstellen wat voor een boost mij dat gaf ! Fier dat ik ben op mezelf. Ik heb dingen gedaan die ik nooit voor mogelijkheid hield.

Ik ben ontzettend trots op mezelf. Ik heb een schitterende week gehad samen met nog 6 andere vrijwilligers en 9 gasten (+ 1 buschauffeur + 1 vakantieverantwoordelijke).

Enkele sfeerbeelden die ik trok (aangezien ik ook de fotograaf van dienst was):

Groepsfoto.jpg

IMG_0721

IMG_0955

IMG_1018

IMG_1029

IMG_1059

IMG_0270

IMG_0848

img_0610.jpg

IMG_0480

IMG_0614img_0621.jpgIMG_0809IMG_0824IMG_0849

img_20170731_171109.jpg

Advertenties

12 thoughts on “Vrijwilligersvakantie

  1. Respect voor jouw inzet.

    De bokser die ik nu een jaar elke zaterdag bezoek heeft ook steeds meer hulp nodig.

    Bij de toiletgang en het omkleden vraagt hij nu ook mijn hulp.

    Ik doe het graag.

    Vriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s