Lissabon – verslag

Een verslag van mijn reis naar Lissabon was ik jullie nog verschuldigd. Ondertussen zijn we al 2 weken verder waaronder één werkweek. Ja de tijd vliegt enorm snel. Lissabon is een mooie stad maar ze heeft me zeker niet omvergeblazen. Misschien heb ik iets belangrijks gemist? Ofwel word ik gewoon moeilijker met de minuut (ik gok – en vrees – dat laatste).

Lissabon is eigenlijk een kleine gezellige stad waar je het overzicht een beetje verliest door de verschillende hoogtes. Maar na een paar dagen loop je gewoon zonder kaart in Lissabon rond. Héél veel is er niet te zien. Als je enkel Lissabon city zou bezoeken heb je zeker met 2 à 3 dagen voldoende. Aangezien ik er een paar dagen extra verbleef, maakte ik een uitstap naar Bélem, Sintra en Cascais.

In Lissabon zelf heb je het bekende Castelo de São Jorge. Een leuk kasteel met een enorm mooi uitzicht !

Lissabon 2017 250_bw
Uitzicht vanaf Castelo de São Jorge

De tram 28 is leuk, maar veel leuker om naar te kijken dan er effectief in te zitten. Overdag zit het gewoon stampensvol en dus besloot ik de tram om 7 uur ’s morgens te nemen. Ik zat er helemaal alleen in. Dat was op zich ook een belevenis en je zag de stad ontwaken. Het parcour is leuk (vooral omhoog en omlaag) maar echt bezienswaardigheden zie je niet. Dan is de tram in Boedapest zoveel beter (nuja in Boedapest is alles gewoon beter)

Lissabon 2017 1071_bw
Een lege tram 28 voor mij alleen !

Op mijn laatste dag ging ik naar Parque das Nações om o.a het Ocenarium te bezoeken (want voor de rest kan je daar ook niet zo heel veel doen) Mooi, maar een tikkeltje duur. Het handigste van de zaak was dat dit maar 2 haltes van de luchthaven verwijderd was en ik de ganse dag mijn spullen in een locker heb kunnen steken. Een tip voor handbagetoeristen !

Het Vasco Da Gama (winkelcentrum) is architectonisch erg leuk. En ook handig. Ergens beneden is een grote winkel waar je nog snel spullen kunt kopen voor je de vlieger opstapt.

Lissabon 2017 1164_bw
Vasco Da Gama

Bélem is een leuke uitstap, maar echt super veel is daar niet te zien (met uitzondering van musea, maar daar ben ik geen grote fan van). Toch kon ik mij daar best een ganse dag vermaken. Bezoek zeker de kerk én het klooster. Het klooster is betalend maar zeker de moeite waard. Ik ging een beetje off road en genoot onder een stralende zon met in de ene hand mijn stadsplan en in de andere een Pastéis de Bélem. Lekker, maar goed voor één keer… Ik had ondertussen al lang iets beters gevonden. De Pão de Deus. O M G. Zo lekker ! Letterlijk vertaald: brood van God. Alleen al voor dat zou ik terug naar Lissabon vliegen.

Lissabon 2017 813_bw
Pastéis de Bélem
Lissabon 2017 323_bw
Pão de Deus. Héél lekker !!

Sintra is wel een aanrader. Het is een beetje puzzelen als je toekomt in dit stadje. Je wordt langs alle kanten overspoeld door mensen die jou een dag mee willen nemen. Dus je moet goed op voorhand uitkijken wat je juist wilt bezoeken en hoeveel je er voor wilt geven. Mijn bedoeling was om de bus te nemen maar toen ik er aankwam stond er zo’n lange file aan te schuiven dat ik besloot te voet op verkenning te gaan. Ik volgde een groepje. Al vrij snel bleek dat ze gewoon naar hun B&B aan het wandelen waren en ik dus verkeerd. Weer terug naar beneden. En ineens stond ik in het centrum. Vandaar besloot ik te voet naar Quinta da Regaleira te stappen. Dit kasteel gaf uiteindelijk de doorslag waarom ik naar Lissabon trok. Wat een fantastisch mooi kasteel is dit! Op foto zegt het weinig, maar in het echt had ik echt een “wow” gevoel. Ondergrondse gangen, een waterput met een hemels gevoel, grotten,… Dit is gewoon mijn droomhuis.

Lissabon 2017 458_sm
Quinta da Regaleira

Ik heb hier uiteindelijk 2 uur rondgelopen, maar dat hadden er een paar meer mogen zijn. Maar ik had een strakke planning. Ik wou nog 2 andere kastelen bezoeken die dag. Dat werden nog Paleis van Monserrate en het overbekende Palácio da Pena.

Lissabon 2017 563_sm
Paleis van Monserrate

Ik wandelde te voet naar het Paleis van Monserrate en daarin bleek ik de enigste te zijn. Bussen en tuk tuks staken me heel de tijd voorbij. Het was een erg vreemd gevoel moet ik toegeven. Ik was aan het wandelen maar had geen enkel idee hoe ver en hoe lang ik nog moest wandelen. Een busje met vriendelijke tuinmannen stelde mij gerust. Ik had graag te voet gewandelend naar Palácio da Pena, maar tijd is soms kostbaar (zeker bij daguitstappen en als je gebonden bent aan openingsuren) En dus besloot ik toch wijselijk het busje te nemen. Misschien geen slecht idee want het kasteel lag serieus van boven op de berg ! Een mooi kasteel maar echt omvergeblazen was ik niet. De zon was ondertussen wat achter de wolken gekropen…. Misschien had dat er ook wat mee te maken.

Lissabon 2017 641_bw
Palácio da Pena,

Cascais is een gezellig dorpje. Lekker toeristisch maar ook erg mooi. Ik besloot er een dag te chillen. Dat lukte een beetje. Maar de zon had die dag duidelijk andere plannen. Hieronder zie je de Boca do Inferno. Het hoogtepunt van Cascais. De meeste toeristen (met wagen), stopte hier, trokken een paar foto’s en gingen verder. Ik besloot hier eventjes te genieten van de natuur, nam papier en stylo en schreef wat gedichten/quotes.

Lissabon 2017 1008_sm
Boca do Inferno

Mochten jullie nog vragen en/of opmerkingen hebben. Aarzel ze niet hieronder te plaatsen of mij een mailtje te sturen. Ik bijt niet. Enkel als u een wit hemd aanheeft met een open knopje en een beetje borsthaar laat zien.

Lissabon

Ik ben terug. Heb dat weekje Lissabon overleefd. 1235 foto’s op 6 dagen. Niet slecht. Heb ook enkele kilometers in de benen. Ik schat iets van een +/- 60 km. Niet enkel Lissabon, maar ook Cascais, Belém en Syntra stonden op de planning. En dat is me allemaal gelukt!

Het is er mooi in Lissabon, maar ben ik overdonderd zoals de meeste mensen? Neen.

Hieronder enkele sfeerbeelden. De rest volgt later. Een verslag misschien ook.

Lissabon 2017 182_sm

Lissabon 2017 250_bw

Lissabon 2017 637_bw

Lissabon 2017 246_bw

Lissabon 2017 414_bw

Vakantie

De meeste zijn vandaag na een paar zonnige dagen terug aan het werk gegaan. Ik niet ! Ik heb de komende dagen nog verlof. En daar heb ik een goede reden voor. Morgen vertrek ik met de vlieger naar Lissabon voor een week. Van het ene mooie weer naar het andere mooie weer. Nuja. 30 graden is het op dit moment niet, maar dat hoeft ook niet. Ik zal tevreden zijn met de voorspelde 22 à 24 °C.  Mijn agenda is goed gevuld dus ik denk niet dat ik mij daar zal vervelen. Ik hoop het alvast want mijn hoofd zit vol met geesten, vieze figuren en duiveltjes en die wil ik eens een week niet zien !

Deze keer heb ik ook eens een ander type hotel geboekt. Een kleinschalig dingetje waar de eigenaar mij, bij wijze van spreken, elke week heeft gemaild om te vertellen hoe hij er wel niet naar uitkijkt dat ik afkom. Soit. Ik lees zéér goede reviews over zijn hotel dus ik ben erg benieuwd !

Heb al links en rechts gehoord dat Lissabon erg de moeite is. Maar dat wil ik met mijn eigen ogen en voeten zien. Mochten jullie nog tips hebben, aarzel niet ze hieronder te zetten of ze mij te mailen (blog.alimonia[@]gmail.com)

Tot snel met hopelijk een paar leuke foto’s en verhalen !

Misschien post ik er dan nog een paar van Boedapest want met al de geesten in mijn hoofd ben ik vergeten te vermelden dat ik een paar weken terug alweer in Boedapest zat (jup vierde keer) En ja ook daar zijn nog foto’s van. Ik vrees dat ik ze zelf  nog eens moet bekijken. Zie je, ik heb niet gelogen dat mijn hoofd overvol zit….

Liefs

Alimonia

Koningin Elisabethwedstrijd – cello

Gisteren, op de zonovergoten feestdag terwijl ik deze boek aan het lezen was, werd ik door Stef den Flater op de vingers werd getikt. “Wordt het niet eens tijd om over de grote koningin elisabethwedstrijd te bloggen?”. Juist ja. Mensen die mijn blog al een ruime tijd volgen, weten dat ik een amateurcelliste ben. Als ik goed kan tellen, heb ik zo’n 10 jaar cello-ervaring op mijn teller staan. Ik speel mee in een orkest waar we onlangs een concert mee gegeven hebben.

Maar nu terug naar die wedstrijd. Want toen uitgeroepen werd dat de cello vanaf nu mee gaat doen, was ik natuurlijk enthousiast. Deze wedstrijd zou ik natuurlijk van A tot Z volgen. We zijn nu bijna op het einde van de wedstrijd gekomen en laat ik eerlijk zijn. Dat is onmogelijk. Er zijn ZOVEEL kandidaten en je kan het allemaal onmogelijk volgen. Ondertussen heb ik zelfs nog niet alles bekeken van de 12 finalisten. En toch heb ik mijn favorieten. Ik haal er enkele uit.

Maar voor we serieus beginnen. Dit stuurde één van mijn vrienden me:

chat

Santiago Cañón‐Valencia.
Om één of andere reden beluister ik altijd het eerste Concerto van Joseph Haydn door Santiago Cañón‐Valencia. Ik weet niet goed wat hij juist anders doet, maar ik hou van zijn interpretatie van dit stuk. Je kan het hier bekijken.

 

Sihao He speelde in de halve finale de Kol Nidrei op. 47 van Max Bruch. Dat is het nummer waar ik mee afstudeerde. Ik was natuurlijk erg kritisch. Technisch gezien was dit natuurlijk top, maar ik miste iets. En dus heb ik geen interesse meer in deze man.

De jonge fransman Aurélien Pascal is misschien wel de man die precies het meeste in zijn muziek springt. Maar om de één of andere reden vind ik dit niet aangenaam om naar te kijken. Hij speelt, naar mijn bescheiden mening, erg frivool en daar ben ik geen fan van.

Maciej KułakowskiGeef mij dan maar de iets brutere Pool Maciej Kułakowski. Toen ik hem voor de eerste keer zag spelen, riep ik “wat een gekke cellist”. En daar ben ik nog steeds van overtuigd. Ik denk niet dat hij zal winnen, maar je moet zeker zijn recital (halve finale) bekijken. Kijk hier naar hem. Vooral vanaf 31 minuten begint er iets tofs. Toen ik dit zag, dacht ik echt “Als er nu mensen kijken gaan die nooit met cello beginnen”. Wat een verschrikkelijk nummer is dat !

Seungmin KangVan de 2 vrouwen krijgt Seungmin Kang mijn voorkeur. Ze heeft nogal een krampachige manier van spelen, maar wat een geluid kan ze produceren. Ze straalt gewoon één en al muziek uit. Haar Concerto 2 van Joseph Haydn kan je hier beluisteren. Haar interpretaties van de Bach’s vond ik dan wel een pak minder…

En dan hebben we Bruno Philippe. Zijn naam valt geregeld. Heel eerlijk denk ik dat hij serieus kans maakt op de overwinning. Zijn eerste concerto kan je hier beluisteren. Aangenaam om naar te kijken (krulletjes, oorbel en zijn inlevingsvermogen zijn top) en te luisteren.

Victor julien‐laferrièreOok Victor julien‐laferrière is een naam die je in het oog moet houden. Alweer een Fransman. En hij heeft een zeer mooie vibratie (wat ik van alle kandidaten niet vind, en dat is zeer zeer raar….). Zijn tweede concerto is hier te beluisteren. Knappe man en zeer aangenaam om naar te kijken. Hij heeft een zekere souplesse waar hij mee speelt.

En dan komen we bij Ivan Karizna. De topfavoriet. Hij is zeker niet slecht en hij heeft iets speciaals over hem. Hij was de enigste die glimlachte bij het spelen van de Bach’s… Dat was opmerkelijk. Je ziet gewoon dat deze man één en al muziek ademt. Hij IS gewoon muziek. Maar is hij mijn favoriet? Neen. Hij speelt te braaf.

Geef mij maar een cellist waar een hoek van af is. Santiago Cañón‐Valencia of bij de vrouwen Seungmin Kang.

Ik wens ze allemaal evenveel succes toe. En ik wens u héél veel luisterplezier toe.

Van de finalisten kan u hier alles herbeluisteren en zelf u ongezouten mening verkondigen.