Zelfportret

Alimonia SMALL

Afbeelding | Geplaatst op door | Tags: , , , , , , | 4 reacties

Zelfreflexie

Toen ik Alimonia zo’n 5 jaar geleden creëerde, was ik een normale jonge vrouw. Een tikkeltje gefrustreerd om net afgestudeerd te zijn in de tijden van de bankencrisis. Maar voor de rest niets abnormaals. Ik had wel zeeën van tijd waar ik in die tijd geen blijf mee wist. En dus begon ik maar een blog. Dat ik ‘talent’ had om te schrijven, had ik nooit gedacht. Tot dan had ik – buiten vele gedichten – nooit geschreven. Maar vrij snel wist ik wat ik wou. Teksten gecombineerd met foto’s. Met de tijd (en reacties) groeide mijn zelfververtrouwen. Mijn teksten gingen dieper en mijn foto’s opener. Ik schoof als het ware het doek omhoog. Iedereen kon rechtstreeks op het podium én in de coulissen kijken. De korrels die ik destijds op het podium gooiden, bleven netjes liggen voor de volgende show. Op een gegeven moment lagen er zoveel korrels dat de vloer niet meer zichtbaar was. Maar ik bleef doorgaan en weigerde grote schoonmaak te houden. Mijn personage, dat louter in het leven was geroepen als tijdverdrijf, werd steeds meer belangrijk. Ik veranderde stilaan in haar. Ik ademde zoals Alimonia. Ik was haar op een gegeven moment. Hoewel ik in die periode vrij diep zat (misschien nog wel dieper dan ik hier schreef), werd ik nog meer tot haar aangetrokken. Ik maakte de put steeds dieper en dieper zonder het enigszins zelf te beseffen. In die tijd had ik afstand van haar moeten nemen, maar op dat moment zag ik geen andere oplossing. Ze hield van mij en ik van haar. We waren een onoverwinnelijk duo. Ook al duwde ze mij nog meer in de put. Ik kon niet zonder haar. Ik had haar nodig. Of daar overtuigde ik mezelf toch van. Tot een goede vriend van mij zijn bezorgdheid voor mij uitte. “Je bent veel te diep aan het gaan. Het lijkt me niet meer gezond” opperde hij. Uiteindelijk besloot ik op zijn advies naar de dokter te gaan.

Door meer afstand te nemen van mijn personage op dokters- en vriendenraad, geraakte ik stilaan uit het diepe dal. Ik overschreed uiteindelijk de lijn van creativiteit. Ineens voelde ik mij weer ‘normaal’. De diepe gevoelens (ook al waren ze negatief) verdwenen als sneeuw voor de zon. “Waar zijn mijn donkere gedachten?”, vroeg ik mij steeds af. Tot op heden is me dat nog steeds een raadsel.

Vandaag de dag voel ik mij erg goed in mijn vel. Ik loop redelijk gelukkig door het leven. Het is vreemd om dat toe te geven, maar het is wel de waarheid. Vaak hunker ik nog naar die donkere periode. De creatieve tijd. Zo bekijk ik het graag. Al is dat natuurlijk flauwekul. Creativiteit verliest men niet zo gauw. Soms kriebelt het om de lijn van echte creativiteit in het diepe dal weer te vinden. Maar misschien ligt ze nu dieper dan voorheen? Wil ik mijn “echte” leven daarvoor op het spel zetten? Zijn mijn gevoelens voor de creatieve ziel dieper dan de gevoelens voor mijn echte leven? Gaat het over creativiteit of hunker ik gewoon naar de “zwarte periode”?

Voorlopig heb ik hier geen antwoorden op.

| Tags: , , , , | 14 reacties

Zelfportret _ The Escape

Alimonia_small

Afbeelding | Geplaatst op door | Tags: , , , , , , , , | 2 reacties

Foto’s Malaga/Granada – Deel II

Deze galerij bevat 54 foto's.

Galerij | Tags: , , , , , , | 1 reactie

Vervangbaar

Onmisbaar. Dat is – in tegenstelling tot wat velen denken – niemand. Dat heb ik echter al lang door. En toch zijn er van die debielen die dit niet willen inzien. Ze werken hun ziel uit hun lijf. Op vakantie deinzen ze er niet van terug om ook daar hun e-mails en telefoons te beantwoorden. Want het zou toch maar eens… Foert. Niemand is onmisbaar. Iedereen is vervangbaar. De wereld is zonder Einstein, Kurt Cobain en Picasso ook blijven draaien.

Ik draai al lang geen zotte overuren meer zoals ik vroeger deed. Nog nooit ben ik beloond geweest zoals het zou moeten. Elke keer ik iets vroeg, hadden ze een mooi antwoord klaar. Misschien stel ik de vragen verkeerd en aan de verkeerde mensen, maar ik heb het al lang opgegeven. Natuurlijk. Je krijgt in dit leven niets in je schoot geworpen maar sommige dingen kosten echt niets. Een compliment. Een schouderklop of een simpel handgeschreven bedankingsbrief.

En dus heb ik al lang mijn conclusies getrokken. Ik werk. Ik klop mijn uren. Ik doe wat er van mij verwacht wordt én zelfs dat tikkeltje meer want het bloed kruipt waar het niet kruipen kan. Maar mijn eigen ziek werken is niet meer aan mij besteed.

Het jammerlijke is dat ik deze gedachten ook in mijn privé-leven verder trek. Het hoge gehalte van wegcijferen van mezelf zou u nog kunnen verbazen. Hoe vaak dat ik al niet gehoord heb dat ik trots moet zijn op dingen die ik behaald heb. Het is niet meer op mijn 2 handen te tellen. Maar ik ben het niet. Waarom zou ik? Ik ben niet belangrijker, knapper, intelectueler of muzikaler dan iemand anders.

Beseffen dat je nietig bent is pijnlijk maar realistisch. Als ik morgen hier mijn hoofd niet meer toon, zal niemand daar zijn slaap voor laten. Ik krijg misschien van hier en daar een mailtje om te vragen hoe het met mij gaat. Maar als ze daar geen reactie op krijgen, zal hun wereld niet instorten. Blogs in overvloed !

En zelfs al heb je de chance een bekende kop te hebben, dan nog ben je niets waard. Neem bijvoorbeeld nu Schumacher. Zijn fans lagen zoveel jaar geleden nog voor zijn voeten. Maar één dom accident en hij is er zo goed als niet meer. En wie maalt daar om? Buiten zijn familie, echte vrienden en mensen die aan hem wat verdienen? Niemand. Fans zullen treuren. Misschien. Want dat hebben ze al gedaan toen hij afscheid nam van de formule 1 (misschien ook bij zijn miserabele come back).

En zo kan ik blijven doorgaan. Het ene model is nog maar net beroemd of er staat al een andere te trappelen om haar plaats in te nemen. Net hetzelfde bij muziekgroepen. Stopt de ene zanger dan wordt hij koelbloedig door een andere vervangen (ik refereer naar Kamelot). En sommige mensen treuren misschien even. Maar heel eerlijk, dit stelt niets voor.

Mensen zijn onnozel. Geef ze een lolly en ze vergeten het snoepje in hun hand.

En zo ook gaat dat met andere dingen. Dus stop te denken dat je onmisbaar bent. Je bent het niet, maar geef tenminste jezelf het gevoel dat je het wel bent.

| Tags: , , | 16 reacties

Zelfportret

Alimonia bewerkt klein

Afbeelding | Geplaatst op door | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Fotoboek fotofabriek review

De meeste onder ons weten het wel. We trekken véél te veel foto’s en daarna doen we hier niets meer mee. We drukken met geluk misschien hier en daar wat foto’s af, maar met de rest doen we niets. En daar gaat dan ook een deel van de herinneringen verloren ! Vroeger namen de mensen bewuster foto’s. Ze konden niet kiezen welke dat ze afdrukten of welke niet. Het was gewoon het hele rolletje. Deze kwamen dan netjes in fotoboeken terecht. Héél veel werk, maar wat moesten ze vroeger ‘s avonds doen? Geen televisie-verslaafden, geen GSM-verslaafden, geen instagram, geen facebook,…Bij speciale gelegenheden snuffelen we nog eens in deze oude fotoboeken. Nostalgie. Pure nostalgie. Op sommige foto’s staat langs de achterkant wat geschreven. De plaats en het jaartal waar genomen. Soms staat dit zelfs naast de foto. Maar wie maakt nog zo’n fotoboeken? Bijna niemand. Véél te tijdrovend.

Ik druk meestal mijn foto’s na een vakantie af. Maar meestal pas enkele maanden, soms zelfs jaren erna. Ik wacht meestal op een actie om ze goedkoop te kunnen afdrukken. Maar tegen die tijd ben je alles al vergeten. Je weet niet meer waar je de foto’s hebt genomen. Je weet de naam van het gebouw niet meer. Je weet niets meer. Zeer jammer want toen je op vakantie was kende je de hele streek uit je broekzak !

Ik wou al langer dan vandaag eens een fotoboek maken. Per vakantie 1 dik en mooi boek met hier en daar wat uitleg erlangs. Maar het kwam er nooit van. Tot ik gecontacteerd werd door fotofabriek.nl zelf. Ik mocht van hen gratis een fotoboek maken ! Daar zeg ik natuurlijk geen 2 keer neen tegen. Ik hou wel van kritiek/commentaar te leveren.

Eerst vroeg ik mij af welke foto’s ik in het fotoboek wou. Ik twijfelde. Vakantiefoto’s of toch maar mijn zelfportretten? Ik kon moeilijk mijn narcistisch kantje ontwijken en besloot voor de beste zelfportretten te gaan. Aangezien ik een paar maanden geleden al mijn foto’s zo goed als kwijt was, was dit wel een uitdaging. Ik moest ze eerst bij elkaar zoeken ! Dit op zich duurde al een eeuwigheid. Want soms had ik ze wel, maar had ik de bewerkte foto’s niet meer. Jammer genoeg heb ik altijd “kleine” foto’s op mijn blog geplaatst. Anders had ik ze daar rechtstreeks van kunnen genomen hebben. Soit.

De site van fotofabriek.nl is zeer overzichtelijk en uitnodigend. Enkel de keuze tussen de verschillende fotoboeken was voor mij moeilijk. Ga ik voor een standaard boek of een deluxe boek? En neem ik een vierkant, een staand of een liggend? En welk formaat? S, M of Large? Of misschien toch XXL? Uiteindelijk na veel wikken en wegen (en proberen) koos ik voor een standaard boek – liggend – L. Voor € 16,99 heb je een boek met afmetingen van 30x21cm voor standaard 24 pagina’s. Ik breidde mijn fotoboek uit met 26 extra pagina’s en kwam neer op een prijs van 29,99 EUR (zonder verzendingskosten).

Alvorens ik aan de slag kon gaan, diende ik de software te installeren. Dit ging zonder enig probleem. Nog voor je begint, dien je te kiezen voor welk fotoboek je gaat. Bij elke fotoboek krijg je wat meer uitleg. Dit is duidelijk (achteraf kan je zelfs het fotoboek aanpassen naar een ander formaat. Bv. van standaard naar deluxe)

Fotofabriek software 1Je krijgt ook duidelijk inzicht in de standaardprijs.

Fotofabriek software 2
Daarna kies je of je zelf je fotoboek wenst te maken of dat de software je fotoboek zelf samenstelt met de foto’s die je selecteert. Ik koos voor optie 1.

Fotofabriek software 3
En dan kan het echte werk beginnen !

Fotofabriek software 4Ik moet eerlijk toegeven. Ik heb wat gevloekt met de software van fotofabriek.nl.
Een echte computerleek ben ik niet. Ik een vorig leven heb ik nog websites gemaakt met flash maar zelfs voor iemand als ik vond ik deze software-toepassing helemaal niet handig. Ik kan niet vergelijken met andere softwares. Dit was mijn eerste ervaring met het maken van een fotoboek, maar ik zou het geen tweede keer meer doen. In het totaal ben ik een ganse dag + nacht bezig geweest met het fotoboek aan te maken. In het begin kreeg ik een foutmelding die ervoor zorgde dat ik de geplaatste foto (of zelfs pagina) niet kon verwijderen. Ik werd hier lichtjes ambetant van ! Er zat niets anders op dan opnieuw te beginnen. Na een tijd kreeg ik door dat door te saven dit wel opgelost kon worden !

Als je een foto van de linkerkant op het fotoboek plaatst, krijg je dit:

Fotofabriek software 5Ligt het nu aan mij of ben ik de enigste die dit onlogisch vindt? Ik verwacht dat de foto het hele blad automatisch opvult, toch? Je kan de foto’s wel handmatig vergroten. Maar mijn probleem zit er in het feit dat je niet goed kan zien of de foto’s dan op dezelfde hoogte staan? Ik vind het niet prettig werken op deze manier !

Fotofabriek software 6En daarom koos ik dan maar om te werken met de voorgemaakte sjablonen (te vinden aan de rechterkant). Resultaat: véél beter ! Enig minpuntje is als je de foto wenst te deleten en je drukt op “delete” dan verdwijnt het sjabloon ook. Je moet werken met rechtermuisklik en “foto verwijderen”. Daar heb ik toch ook soms mee gevloekt.

Fotofabriek software 7
Waar ik nog mee gevloekt heb, zijn de randjes die ik rond elke foto wou. Ik koos voor elke foto een zwarte achtergrond en wou rond elke foto een wit kader. Wat ik ook probeerde, het lukte mij niet altijd ! Ik heb gevloekt en getierd tot het lukte. Wat de truk is weet ik nog steeds niet….(volgens mij moet je eerst “rand” aanduiden voor je sjabloon kiest maar wat als je een rand achteraf wilt bijvoegen??)

Soms ging het dus wel:

Fotofabriek software 8En soms dus helemaal niet:

Fotofabriek software 9Frustratie alom !

De tips die rond het fotoboek stonden, waren daarentegen wel leuk gevonden. Maar ook hier heb ik kritiek op. Wil je deze verwijderen en druk je op “delete” dan moet je oppassen dat je  dat je foto op de achtergrond niet verdwijnt. Ook via het rode kruis lukte mij dit niet altijd.

Fotofabriek software 10Fotofabriek software 11Fotofabriek software 13 Over de cover heb ik ook nog een kleine opmerking. Het was niet mogelijk om 2 foto’s op de cover te plaatsen. Bijvoorbeeld één op de voor- en één op de achterkant. Dit heb ik in photoshop zelf moeten maken. Maar de meeste gewone mensen hebben dit niet ! Wat moeten zij dan doen? De foto werd gewoon uitgerokken. Maar dit wou ik niet.

Fotofabriek software 14
Dit wou ik wel maar kon ik enkel én alleen bemachtigen met de hulp van photoshop:

Fotofabriek software 15
Onder elke foto wou ik een datum plaatsen. Ook hier moet fotofabriek.nl een oplossing voor vinden. Dit moet gemakkelijker kunnen. Er moet een mogelijkheid zijn om onder elk kader op dezelfde plaats een tekst te kunnen zetten !

Bij het drukken op “bestel product” kreeg je een lijst met eventuele opmerkingen/fouten. Dit komt te laat in mijn ogen. Je verwacht op dat moment geen problemen meer. Ik kreeg bij de eerste keer ik dit gedaan had, véél foutmeldingen. Op dat moment schoot de moed in mijn voeten !

Fotofabriek software 16Bij elke foto (met onvoldoende kwaliteit) staat er wel een waarschuwing, maar daar let je niet op.

Fotofabriek software 18En bij één klik hierop krijg je meer detail:

Fotofabriek software 19Goed. Nadat ik alle fouten had opgelost kon ik het fotoboek opladen & doorsturen.
En dan krijg je ineens dit scherm:

Fotofabriek software 20Je moet dus al best op voorhand geregistreerd zijn. Voor mij was dit de druppel in de emmer… Maar bon. Ik registreerde mij en kon gewoon verder. Dan is het een kwestie van geduld te hebben.

Pas helemaal op het einde kom je te weten hoeveel de fotoboek je zal kosten. Dit is in mijn ogen weer veel te laat. Dit zou al moeten verschijnen als je pagina’s toevoegt !

Een paar dagen later arriveerde de fotoboek. Netjes ingepakt. Ik heb gewerkt met 1 blad zwart/wit foto’s en de volgende pagina’s met kleur. Dit gaf een heel leuk cool effect.

En dit is hem dan, mijn allereerste fotoboek:

De cover:

fotoboek 1Het eerste blad. fotoboek 2En al de rest (enkele voorbeelden):

fotoboek 22fotoboek 21fotoboek 20fotoboek 19fotoboek 18fotoboek 17fotoboek 16fotoboek 15fotoboek 14fotoboek 13fotoboek 12fotoboek 11fotoboek 10En de laatste pagina:

fotoboek 9De achterkant. Met barcode. Tegen betaling kan deze wel verwijderd worden.

fotoboek 8Beetje jammer als je de pagina’s te veel “plat” drukt:

fotoboek 3Ook spijtig dat de kaders niet overal hetzelfde zijn. Dit had ik wel kunnen zien bij de opmaak maar ik vind dat de software hiervoor gebruiksvriendelijk moet zijn !

fotoboek 4De softkaft fotoboek 5Jammer genoeg staan er hier en daar wat krassen op !

fotoboek 6En nog één….

fotoboek 7Een leuk extra’tje is dat ze een digitaal fotoboek gratis (!) aanbieden. Dan kan je online door je fotoboek bladeren. Erg leuk ! Dit is, als ik mij niet vergis, wel nadat je de bestelling hebt gedaan. Je kan hem dan ook doorsturen naar anderen of op je site plaatsen. Aangezien mijn echte naam op de cover staat, kan ik dit jammer genoeg niet. Update: ik kan hem wel jullie mailen. Geef me even een seintje en ik mail hem !

Conclusie: In het algemeen ben ik blij met mijn fotoboek. Voor 29.99 EUR (zonder verzendingskosten) heb ik een leuke fotoboek met héél veel foto’s. De volgende keer zou ik misschien toch voor de harde cover kiezen. De kwaliteit is voldoende. Wel jammer van de krassen. Ook jammer van de (voor mij toch) ongebruiksvriendelijke software. Als ze dit nog kunnen verbeteren, zal ik de volgende keer zeker fotofabriek.nl voor mijn volgend fotoboek kunnen gebruiken !

P.S Met de software kan je nog véél meer dan ik heb getoond. Zo kan je ClipArts toevoegen en gebruik maken van leuke frames, achtergronden of randen. Ik heb hier wat mee gespeeld en het is erg leuk. Maar voor een semi-professioneel fotoboek blijf je hier best van af. Voor vakantie-boeken is dit wel erg leuk ! Maar ook hier geldt dat het niet altijd gebruiksvriendelijk is. Zo had ik een clip art ergens geplaatst en was mijn achterliggende foto hierdoor vervangen…. Beetje frustrerend.

fotoboek 23

| Tags: , , , | 24 reacties